De persoon achter mijn imago is een soort superheld

De 34-jarige Natalio Rijssel staat beter bekend als Kalibwoy. Hij is al een aantal jaren actief in de Nederlandse Dancehall en Hiphop-scene en heeft veel hits gescoord. Maar wie is de man achter het imago Kalibwoy?

Wie is de persoon achter je imago?

De persoon achter mijn imago is een soort superheld. Het valt te vergelijken met Bruce Wayne en Batman. Mijn superheld imago is mijn bescherming naar de wereld toe. Natalio Rijssel is de familie- en vriendenman en Kalibwoy is de muzikant. Natalio en Kalibwoy zijn eigenlijk tegenpolen. Als je mij persoonlijk kent ben ik een rustige genuine persoon. Ik geef veel om mensen en ik toon veel emoties. Maar Kalibwoy is agressief, aanvallend en rebels. Hoe ik er nu over praat en nadenk is Kalibwoy eigenlijk een soort van therapie. In Kalibwoy kan ik mijn frustraties, boosheid en woede uiten. Normaal gesproken kan ik dat niet zomaar uiten, maar in de muziek kan ik dat wel. Hoe dat is ontstaan is als volgt. Ik ben muziek gaan maken omdat ik veel problemen had. Ik was 16 jaar toen ik bij mijn moeder in Suriname woonde. Toen ik op mijn zestiende terugkwam naar Nederland ging ik bij mijn vader in Hoorn wonen. Hij had me uit huis gezet op mijn zestiende. Ik kon nergens naar toe. Jeugdzorg wilde me zelfs niet. Ik had geen huis. Ik had geen kleren. Ik had helemaal niks. Ik was aan mijn lot overgelaten. En om mijn vader te bewijzen dat ik iets kon worden ben ik muziek gaan maken. Dat was dus een soort van revenge voor mij. Revenge, om muziek te maken en iets te worden in de maatschappij. Dat rebels iets is te zien aan mijn dreadlocks en gouden tanden. Het was meer een fuck you naar het systeem. Dat is dus eigenlijk Kalibwoy.

Wat wil je als artiest nog bereiken?

Genoeg. Ik wil dat mijn muziek het internationaal vlak bereikt. Internationaal is gewoon groot. Het is sowieso al bewezen dat het moeilijk is om vanuit Nederland op internationaal vlak warm te komen. Ik ben nu pas op een punt gekomen dat ik mentaal en fysiek ready ben voor de internationale wereld. En dat is na meer dan vijftien jaar dat ik muziek maak. Het lijkt allemaal makkelijk. Je hebt als artiest dromen en ambities om snel te reizen, maar je moet het zakelijke gedeelte ook weten. Onderweg leer je heel veel. Je moet er ook echt ready voor zijn. Ik maak geen Nederlandse muziek, ik maak Jamaicaans muziek en ik ben origine een Surinamer. Jamaicaans is niet mijn originele taal en ik heb het moeten leren. En nu ga ik een nieuwe fase in. Dus ik wil nog heel veel bereiken en ik heb daar alles voor over.

Wat is de zin van het leven volgens jou?

Pfoe! Weet je, je raakt nooit uitgeleerd. Ik ben nu 34 en ik zit nu met heel veel dingen van vroeger, zeg maar met mijn jeugd en zo. Plekken en herinneringen komen nu naar boven. Dat gaat nooit stoppen. Ik blijf me maar ontwikkelen en ik krijg nieuwe ambities. Ik heb niet echt één zin van het leven. Ik heb wel een plan en een doel natuurlijk. Maar onderweg gebeuren er ook dingen die me laten realiseren dat die dingen ook heel belangrijk zijn. Ik denk dat gezondheid heel belangrijk is. Gezondheid, gelukkig zijn en rust is beter dan alles wat er is.

En hoe vind je die rust en balans tussen je werk- en privéleven?

Het is er niet. Dit leven is gewoon constant. Als je eenmaal in de muziekwereld bent is het super moeilijk om erin te blijven. Ondanks dat ik in normale modus met mijn familie ben vragen mijn beste vrienden me mee naar hun studio of willen ze mee naar de studio. Het is niet zo dat mensen geïnteresseerd zijn in mezelf. Het gaat ook constant door. Elke dag doe ik wel wat. Ik heb geen 9 to 5 job. Ik ben echt een workaholic en ik probeer nu wel even tijd voor mezelf te nemen en tot mezelf te komen.

Wat voor obstakels ben je tegengekomen en kom je tegen als een artiest en hoe ga je daarmee om?

Alles. Verraad. Afgunst. Haat. Jaloezie. Alles wat slecht is. Als je het in godsdienst zou definiëren is muziek shit duivels. Hoe meer succes, hoe meer shit. Hoe meer er dus bij komt kijken. De jongens waarmee ik ben opgegroeid misgunnen me terwijl we een broederschap hebben we uit één bord hebben gegeten. Ik ging naar hun huis, die ouders en broertjes kennen me en toch gebeurt het. Je zou dat nooit verwachten. Of dan heb je managers die geld van de artiest stelen. Ik was toentertijd niet sterk in contracten en ik heb me laten triggeren. Ik had een mannenovereenkomst met de manager en hij heeft zich aan het contract gehouden terwijl we hadden afgesproken dat het contract niet van belang was. Uiteindelijk heeft hij duizenden euro’s weggenomen. Of collega’s die je hebt geholpen en die nu artiesten zijn. Toen ze niks hadden, kwamen ze bij mij en nu ze hoog zijn, zijn ze daar. Dat soort dingen.

Wat is een motto of quote waar je achter staat en waar je voor altijd achter zal staan?

Old soldiers never die. Mijn opa zei dat altijd. Ik gebruik dat ook altijd. Zo voel ik me ook. Soldaat in het veld, ik geef nooit op. Maar ze denken dat ik weg ben, dat ik val, dat ik kapotga. Strijden for life, tot het einde. Zelfs als het einde is strijden we nog steeds.

Geschreven door: Mozhda Poyan

Errday Nieuws De persoon achter mijn imago is een soort superheld